به گزارش روز سه شنبه خبرنگار فرهنگی ایرنا، پس از تصمیم شورای صنفی نمایش فیلم مبنی بر صدور حواله نمایش فیلم در سینما آزادی، این سینما از فردا چهارشنبه میزبان آثار جدید خواهد بود.

براساس این گزارش، حواله اكران فیلم های سینمایی جدید همزمان با تعویض آثار سینمایی در این سینما صادر می شود.

این در حالی است كه هنوز حواله ای برای اكران فیلم های پرفروش همچون خوابم میاد در این سینما صادر نشده و در فهرست اكران فیلم های این سینما، خبری از فیلم كیمیا و خاك نیست و هیچ حواله ای به سینما آزادی ارائه نشده است.

این در حالی است كه یك دست اندركاران سینمایی به خبرنگار ما گفت كه حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی آثار سینمایی كه برای آنها حواله صادر شود را بر اساس سیاستگذاری های كلان خود در سالن های این نهاد فرهنگی اكران خواهد كرد و در صورت موافقت حوزه هنری آثار سینمایی اجازه اكران در سالن هایی همچون سینما آزادی را می یابد.

با این شرایط در سیاستگذاری های حوزه هنری مبنی بر عدم اكران 15 اثر سینمایی در سالن های این نهاد فرهنگی تغییر ایجاد نشده و در صورتی كه فیلمی با شاخص های مورد نظر مدیران این نهاد فرهنگی همخوان نباشد در سالن های سینمایی حوزه هنری اجازه اكران پیدا نخواهد كرد.

فراهنگ**1983**

به گزارش ایرنا از پایگاه اطلاع رسانی دولت، هیات وزیران بنا به پیشنهاد وزارت راه و شهرسازی و به استناد ماده واحده قانون عضویت ایران در فدراسیون بین المللی راه -مصوب 1390- تصویب كرد، وزارت راه و شهرسازی(سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای) به عنوان دستگاه اجرایی طرف عضویت در فدراسیون بین المللی راه تعیین شود.

این مصوبه را 'محمدرضا رحیمی' معاون اول رییس جمهوری برای اجرا ابلاغ كرده است.

سیام**7378**1572

'سید محمد حسینی' وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران كه به منظور افتتاح مراسم هفته فرهنگی ایران در لبنان به بیروت آمده، روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا در بیروت، در خصوص گسترش رابطه فرهنگی كشورمان با مصر بویژه پس از انتخاب رییس جمهوری جدید این كشور اظهار داشت: به طور طبیعی روابط سیاسی را وزارت خارجه دنبال می كند و ما از هر فرصتی به منظور برقراری همكاری فرهنگی بهره می بریم چرا كه مصر را به عنوان كشوری كه فرهنگ و تاریخ مهمی در منطقه دارد، می شناسیم.

حسینی با اشاره به اینكه وزارت ارشاد تاكنون در برنامه هایش در ایران از حضور مصری ها استقبال كرده است، خاطر نشان كرد: از جمله این حضورها می توان به حضور ناشران در نمایشگاه بین المللی كتاب، خبرنگاران در مناسبت های مختلف، هنرمندان و همچنین اخیرا حضور جمعی از خانواده های شهدای مصری در ایران، اشاره كرد.

وی با ابراز تاسف نسبت به اینكه هنوز طرف مصری زمینه حضور هنرمندان و فرهیختگان ایرانی را در این كشور فراهم نكرده است، ادامه داد: اگر روابط سیاسی خوبی میان ایران و مصر برقرار شود، حتما زمینه كار فرهنگی بالایی میان دو كشور وجود دارد.

وی با اشاره به برگزاری مسابقات بین المللی قرآن كه اخیرا در تهران برگزار شد، ادامه داد: حتی در جمع داوران این مسابقات، قاریان مصری حضور داشتند كه از جمله آنها 'احمد نعینه' بود كه در مراسم تحلیف رییس جمهوری و در محضر رهبر معظم انقلاب به قرائت قرآن پرداخته است.

حسینی با تاكید بر اینكه اخیرا حضور مصری ها در ایران پررنگ تر نیز شده است، افزود: اما متاسفانه تا پیش از این طرف مصری همیشه مانع گسترش روابط بوده به ویژه اینكه رژیم 'حسنی مبارك' رییس جمهوری مخلوع مصر نمی خواست كه تعامل دو سویه برقرار شود.

خاورم **1030

با ادامه حرکت اعتراضی در سوریه بر تعداد پناهجویان نظامی افزوده شده است

گروهی دیگر از نظامیان سوریه به خارج گریخته اند و همزمان، اتحادیه عرب خواستار تحکیم اتحاد بین مخالفان حکومت این کشور شده است.

به گزارش رسانه های خبری ترکیه، گروهی متشکل از بیش از هشتاد عضو نیروهای مسلح سوریه، از جمله یک ژنرال و تعدادی دیگر افسر ارتش، با عبور از مرز مشترک آن کشور و ترکیه، به خارج پناهنده شده اند.

این بزرگترین گروه از نظامیان سوری از زمان آغاز اعتراضات در آن کشور در ماه مارس سال گذشته است که به طور دستجمعی ترک خدمت می کنند و به خارج می گریزند.

کوتاه مدتی پس از آغاز تظاهرات اعتراضی و اعزام نیروهای ارتش برای مقابله با تظاهرکنندگان، گزارش هایی از ترک خدمت نظامیان جزء با هدف مخالفت با حکومت و یا حمایت مسلحانه از معترضان انتشار یافت، اما فرار افسران عالیرتبه تر ارتش به تازگی گزارش شده است.

اخیرا یک خلبان نیروی هوایی سوریه همراه با یک فروند هواپیمای نظامی به خارج پناهنده شد و چند روز پیش نیز گزارش هایی از فرار تعدادی از افسران از جمله یک سرتیپ ارتش انتشار یافت.

با توجه به ساختار خاص ارتش سوریه و خطراتی که متوجه اعضای خانواده و نزدیکان نظامیان پناهجوست، مخالفان حکومت این کشور امیدوارند ادامه فرار شمار بیشتری از افسران ارتش نشانه آغاز بروز شکاف در تشکیلات نظامی حکومت سوریه و آمادگی نظامیان برای ابراز مخالفت با ادامه زمامداری بشار اسد، رئیس جمهوری، باشد.

به گفته آنان، با توجه به اتکای هر چه بیشتر آقای اسد به نیروهای نظامی و امنیتی، چنین تحولی بیش از هر عامل دیگری موقعیت حکومت کنونی سوریه را تضعیف می کند و زمینه را برای سقوط، و یا دست کم آمادگی رهبری سوریه برای مصالحه فراهم می آورد.

در عین حال، خانواده اسد طی بیش از چهل سال حکومت بر سوریه، توانسته است افراد مورد اعتماد و وابسته به خود را در مناصب مهم کشوری و لشکری سوریه قرار دهند و به خصوص سمت های حساس نظامی و امنیتی را به افراد وابسته به اقلیت دینی علوی بسپارند و به این ترتیب، ممکن است روند "فروپاشی" ارتش به همان سرعتی که مخالفان انتظار دارند بروز نکند.

اگرچه تا کنون تعدادی از افسران عالیرتبه تر صفوف ارتش را ترک کرده و به مخالفان پیوسته اند، اما به نظر می رسد که اکثر این افراد سمت های "حاشیه ای" نظامی را در اختیار داشته اند و هنوز گزارشی از پناهندگی فرماندهان واحدهای مورد اعتماد حکومت انتشار نیافته تا بتوان آن را به نشانه ای از سقوط قریب الوقوع رژیم تعبیر کرد.

شماری از نظامیان با ترک خدمت به صف مخالفان مسلح حکومت پیوسته اند

در عین حال، شدت عمل بشار اسد در برابر حرکت اعتراضی نشان می دهد که وی هر چه بیشتر به نیروهای نظامی و امنیتی وابسته می شود در حالیکه پانزده ماه برخورد خشونت آمیز با معترضان و هزینه های سنگین سیاسی و اقتصادی آن، ممکن است ادامه حکومت آقای اسد را برای گروه های بیشتری از مردم عادی این کشور غیرقابل قبول کرده باشد.

به گفته برخی ناظران، در صورتی که رهبری سوریه نتواند به سرعت به حرکت اعتراضی و مقاومت مسلحانه در برابر حکومت خاتمه دهد و یا از طریق مصالحه به یک راه حل سیاسی دست یابد، بعید نیست که با گذشت زمان، نارضایی از ادامه وضعیت فعلی به صفوف نظامیان، حتی افراد وفادار به آقای اسد که مایل به سهیم شدن در سرنوشت او نیستند سرایت کند.

درخواست از مخالفان

خبر فرار دستجمعی شماری از اعضای ارتش سوریه در حالی انتشار می یابد که دیده بان حقوق بشر، از سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر، گزارشی را در مورد برخورد خشونت آمیز حکومت سوریه با مخالفان منتشر کرده است.

فعالان حفوق بشری از وجود مدارک کافی برای پیگرد رهبران سوریه به اتهام جنایت علیه بشریت خبر داده اند

دیده بان حقوق بشر در گزارش خود، جزئیاتی را از آنچه که "سیاست شکنجه" حکومت سوریه می خواند شرح داده و افزوده است که این اقدامات به منزله دلایل کافی برای پیگرد رهبران سوریه به اتهام جنایت علیه بشریت است.

این سازمان مدافع حقوق با شرح محل بازداشتگاه های مورد استفاده نیروهای امنیتی و جزئیاتی در مورد نحوه شکنجه بازداشت شدگان، از دادستان دادگاه کیفری بین المللی خواسته است تا روند پیگرد رهبران سوریه را به جریان اندازد.

ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا هم ابعاد "اقدامات وحشیانه" حکومت سوریه علیه شهروندان آن کشور را "هولناک" توصیف کرده و گفته است مرتکبان چنین جنایاتی نباید هرگز مکانی برای فرار بیابند.

همزمان، نبیل العربی، دبیرکل اتحادیه عرب، از گروه ها و شخصیت های مخالفت حکومت بشار اسد خواسته است تا برای پایان دادن به بحران سیاسی و توقف خشونت و کشتار، در صدد اتحاد و رفع اختلاف برآیند.

آقای العربی که در آغاز اجلاس دو روزه حدود دویست و پنجاه تن از فعالان سیاسی و نمایندگان گروه های مخالف حکومت سوریه در قاهره سخن می گفت، افزود: "فرصتی در اختیار مخالفان قرار گرفته و باید از این فرصت استفاده کنند و من تکرار می کنم که چنین فرصتی نباید تحت هیچ شرایطی از دست برود."

"دوستان سوریه" خواستار وحدت نظر و هدف مخالفان حکومت سوریه هستند

دبیرکل اتحادیه عرب در این اجلاس که تحت عنوان "نشست دوستان سوریه" تشکیل شده، افزود که فداکاری مردم سوریه بزرگتر از "اختلافات جزئی و مجادلات جناحی" است.

همچنین، ناصر القدوه، معاون کوفی عنان، نماینده ویژه سازمان عرب و اتحادیه عرب برای پایان دادن به بحران سیاسی سوریه، در این اجلاس گفت که اگر مخالفان حکومت سوریه در صدد بهبود وجهه و کسب حمایت مردمی و افزایش موقعیت بین المللی خود هستند، باید به وحدت در هدف و نظر دست یابند.

در عین حال، برخی اختلاف نظر بین شخصیت ها و گروه های متعدد و متفاوت سیاسی که طی بیش از چهار دهه گذشته شکل گرفته است تنها به هدف نهایی آنها ارتباط ندارد بلکه با نحوه پیشبرد انقلاب نیز مرتبط است که از آن جمله می توان به قبول یا رد گفتگو و مصالحه با حکومت خانواده اسد، مشارکت رهبری فعلی در دوره انتقالی و موافقت یا مخالفت با مداخله نظامی خارجی اشاره کرد.

همچنین، با توجه به سرکوب شدید و بازداشت گسترده مخالفان در داخل سوریه، فعالان و گروه های سیاسی مستقر در خارج ارتباط قوی و محکمی با فعالان در داخل کشور ندارند و مشخص نیست که تا چه اندازه مورد اعتماد توده مردم هستند.

بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، از اجلاس قاهره خواسته است تا در حمایت از طرح پیشنهادی کوفی عنان برای خاتمه دادن به بحران سیاسی در سوریه تلاش کند.

روز شنبه این هفته، طرح جدید آقای عنان برای تشکیل دولت موقت انتقالی در یک نشست بین المللی در ژنو مطرح شد و مورد استقبال قرار گرفت اما با توجه به پافشاری روسیه در مورد مشارکت رهبران رژیم کنونی در دولت انتقالی، این نشست بدون دستیابی به وحدت نظر خاتمه یافت.

به گزارش روز سه شنبه ایرنا به نقل از اداره كل تبلیغات دفاعی وزارت كل نیروهای مسلح، در آستانه میلاد حضرت مهدی (عج)؛ همایش مدیران سازمان تامین اجتماعی نیروهای مسلح كه با حضور سردار سرتیپ 'احمد وحیدی' وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح برگزار شد ، 56 قلم داروی گیاهی برای نخستین بار در كشور تحت پوشش بیمه سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح قرار گرفت.

برخی از این اقلام دارویی شامل آنژی پارس، پماد آلفا، پماد كلاندولا، شربت فیجی‌ تول، شربت نیچ پلاس، قطره هایپیران، قرص هسا ای، شربت ادواراتا و كپسول اسپانیال ذدها می باشد.

اقلام مذكور توسط كلیه داروخانه‌های طرف قرارداد با سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح با فرانشیذ 30 درصد به بیمه ‌شدگان تحویل داده می شود.

سردار وحیدی در حاشیه این همایش اظهار داشت: درسال تولید ملی و حمایت از كار و سرمایه ایرانی و به منظور توسعه طب كل نگر و توجه هرچه بیشتر به سلامت خانواده بزرگ نیروهای مسلح و كاهش وابستگی مصرف داروهای غیرگیاهی امروز شاهد بهره‌برداری از این پوشش بیمه‌ای هستیم.

وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با بیان اینكه، توسعه بیمه سلامت كاركنان و بازنشستگان نیروهای مسلح وعائله تحت تكفل آنان برابر استاندارد جهانی به منظور ایجاد امنیت خاطر نیروهای مسلح از راهبردهای اصلی وزارت دفاع به شمار می‌رود، تصریح كرد: سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح برنامه جامع سلامت و بهداشت نیروهای مسلح را كه عمدتا برپایه پیشگیری قبل از درمان پیش ‌بینی شده است را در دست اقدام دارد.

سردار وحیدی با قدردانی از تلاش مدیران و كاركنان سازمان تامین اجتماعی نیروهای مسلح در بخش‌های مختلف این سازمان، در ارایه تسهیلات و خدمات به خانواده بزرگ نیروهای مسلح بر افزایش بیشتر كیفیت، سهولت در دسترسی، نظارت بر اجرای دقیق برنامه و جلب رضایت حداكثری كاركنان، بازنشستگان و عائله تحت تكفل آنان تأكید كرد.

سیام**9103**7378** 1418

جشن طرفداران اخوان المسلمین پس از اعلام پیروزی محمد مرسی در میدان تحریر

برخی از جنبشها و جماعتهای مذهبی صبغۀ محلی دارند و شماری دیگر وجهۀ بین المللی، اخوان المسلمین از دستۀ دوم است.

هنگامی که پنجمین کنگره سراسری این جنبش در سال ۱۹۳۸، ده سال پس از پایه گذاری، برگزار شد، خطوط کلی در استراتژی این جنبش مشخص گردید و از آن جمله باور نداشتن به مرزهای جغرافیایی و لزوم برپایی حکومت جهانی اسلام بود.

چند سال پس از آن، در دهۀ چهل قرن گذشته گسترش این جنبش سرعت چشمگیری یافت و به علاوه همه قرا و قصبات مصر که شاهد گشایش دفاتر آن بود، در دفتر مرکزی آن در قاهره بخشی برای ارتباط با جهان اسلام تاسیس شد و برای هر کشور اسلامی شعبه ای اختصاص یافت و متعاقب آن شاخه های این جنبش در شماری از کشورهای عربی شروع به کار کردند.

افغانستان اما هنوز به این جرگه نپیوسته بود و جز تنی چند از جوانان آن کشور کسی تا آن زمان با این جماعت ارتباطی نداشت. مشهور ترین کسانی که در آن سالها از افغانستان با این جنبش در مصر مراوده داشتند محمد صادق و محمد هارون از خاندان مجددی‌هابودند.

نخستین آشنایی افغانها و اخوان

آشنایی شمار بیشتری از جوانان افغانستان با اخوان المسلمین که زمینۀ انتقال ایدئولوژی آن را فراهم آورد، بر می گردد به دو دهه بعد، هنگامی که بر اساس یک قرار داد دوجانبه میان هر دو کشور در دهۀ شصت میلادی، شماری از دانشجویان افغان برای ادامۀ تحصیل به مصر و عمدتا به دانشگاه الازهر اعزام شدند.

اگرچه در آن سالها، بدنۀ اصلی جماعت اخوان به دلیل سرکوب گسترده و قهرآمیز، از کار افتاده بود اما هنوز اندیشه های این جماعت در میان طیف‌های مذهبی مصر طرفدارانی داشت که می توانستند نیاز علاقمندان را برآورده کنند.

مشهور ترین دانشجویانی که در آن سالها به این جماعت گرایش یافتند، غلام محمد نیازی، برهان الدین ربانی (رئیس جمهور دولت مجاهدین در افغانستان) و عبدالرسول سیاف بودند که بعدا به رهبران نهضت اسلامی در افغانستان تبدیل شدند.

این چهره ها، هرچند بنا به قرائن موجود، از آموزش همه جانبه و سیستماتیک اخوان برخوردار نشدند. ظاهرا آنچه مایۀ تمایل این طیف از جوانان به اندیشه های این جنبش شد، تحولاتی بود که در افغانستان به آرامی رخ می داد.

مجاهدین افغان در گذشته‌ از سوی مخالفانش به عنوان 'اخوانی‌ها' یاد می شدند

میان ارزشهای شهر و روستا فاصله بیشتر شده بود و به موازات آن برخی مظاهر نوگرایی که در مجامع سنتی ناپذیرفتنی می نمود وارد زندگی عمومی می شد، در کنار شکل گیری اولیۀ احزاب و گروه هایی که گرایش چپ یا لیبرال داشتند نیز فعال شده بودند.

یک دهه بعد، هنگامی که سردار محمد داوود رئیس جمهور ملی گرای افغانستان با نهضت جوانان مسلمان درافتاد و پس از کودتای ناکام شاخۀ جوانان این نهضت بر ضد وی، به سرکوب طرفدارانش کمر بست، شماری از رهبران آن که از چنگ رژیم گریخته بودند ارتباط شان را با عناصر دیگری از جماعت اخوان که اینک به لطف ملک فیصل پادشاه سعودی حضور آزاد و احترام آمیزی در سرزمین حرمین داشتند، برقرار نمودند، و رابطۀ شان با اصل جنبش در مصر دچار گسستی ناخواسته شده بود.

تجاوز سربازان ارتش سرخ شوروی به افغانستان و شروع جنگی گسترده بر ضد آن، که نقطه عطف مهمی در تحولات دوران جنگ سرد به شمار می آید، پیامدهای متعددی داشت، و از آن جمله به صحنه آمدن گروه های مذهبی فراوانی که این بار با موافقت مستقیم یا غیر مستقیم دولتهای عربی و اسلامی وارد این کارزار شده بودند.

برقراری ارتباط میان احزاب جهادی افغانستان با جنبش اخوان، و این بار هم با سازمانی مرکزی آن در مصر که دوباره به صحنۀ فعالیت برگشته بود و هم با شاخه های آن در دیگر کشورها، یکی از تحولات این دوره بود.

از پیامدهای این امر دمیده شدن روحیۀ گرایشهای فرا ملی/انترناسیونال به پیکرۀ جنبش اسلامی افغانستان بود که آن را با بسیاری از جماعتهای مذهبی در جهان اسلام پیوند داد و بستر جذب ایده ها و تئوریهای آنان را فراهم کرد. هم تئوریهای جنبش اخوان و هم دیگر سازمانها مانند الجهاد الاسلامی که از اخوان مصر انشعاب کرده و خواهان تغییرات تند و خشونت آمیز بود.

نسل دوم مجاهدین افغانستان

سالهای استقرار مجاهدان افغان در پاکستان، سالهای قوت گرفتن فعل و انفعالات درونی این نهضت نیز بود که به نتایج متعددی انجامید. بخشی از جوانانی که در این دوره آموزش مذهبی دیدند تحت تاثیر جماعتهای تند رو قرار گرفتند و بعدا به سربازان طالبان و القاعده تبدیل شدند و بخشی دیگر به موضعی انتقادی در برابر احزاب جهادی موجود گرایش یافتند، اما نه از موضعی لیبرال، بلکه از موضع ارتدوکسی مذهبی.

در حقیقت نسل دوم اخوانی‌های افغانستان در این دوران متولد گردید که این بار تنها به شکل نمادین به جنبش اخوان در مصر و جهان عرب نمی نگریستند بلکه به جذب راست کیشانه تر پیام و گفتمان آنان و تزریق آن در بدنۀ فرهنگی جامعۀ افغانی می اندیشیدند.

به همان پیمانه که نسل نخست اخوان افغانستان در گیر ودار تحولات منطقه ای و بین المللی اختیار از دستش رها شد و در چرخۀ تحولات کلانتر افتاد، نسل دوم این جریان که راهش را از پیش کسوتان افغانی خود جدا کرده بود تا به تبار معتبرتری در آن سوی مرزها نسب بهم رساند، با جدیت در حال پی افکندن برج و باروی جدیدی بر آمدند که نشان از توانایی آن در حفظ میراث اصلی اخوان داشته باشد.

عناصر این نسل هرچند همه در یک صف سازمانی جابجا نشده و از فعالیت فردی تا تاسیس نهادهای متعدد را در کارنامه خود دارند، اما رویهمرفته نوع نگاه شان به تحولات محلی و منطقه ای عمدتا شبیه به هم است.

این نسل اما یکی از نقاط ضعفش نداشتن چهره های مهمی بوده است که به لحاظ تئوریکی یا به لحاظ فعالیت سیاسی-اجتماعی از وزنه ای کافی در سطح ملی و منطقه ای برخوردار باشد و به دلیل همین نقطه ضعف، پیوسته کوشیده است مشروعیت خود را از طریق کسب تایید سازمانهای اسلامی بیرون از افغانستان و عمدتا جنبش اخوان مصر و احیانا جماعت اسلامی پاکستان بجوید، و به همین دلیل نیازمند تثبیت آنها به عنوان مرجعیتی معتبر در گفتمان خود بوده است.

افزون بر آن، به دلیل ناکامی نسل نخست در تحقق شعارها و نویدهایی که به مردم داده بودند، و تجربۀ ناموفقی که در ذهن جمعی افغانها بنام شان ثبت شده بود، نسل دوم همواره کوشیده است توانایی‌ها و دستاوردهای دیگر سازمانهای اسلامی در خارج از افغانستان را برجسته معرفی نماید، تا این نقیصه را جبران کند.

اگرچه ناکامی‌هایی که برخی سازمانهای اسلامی داشته اند مانند تجربۀ ناموفق حکومتداری بیست سالۀ آنان در سودان، یا حاکمیت مجاهدین و طالبان در افغانستان، به شکل زیرکانه ای مورد تغافل یا تاویل مبلغان این نسل قرار گرفته و می گیرد.

همچنانکه پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری آیت الله خمینی در ایران، برای بسیاری از نیروهای بنیادگرا در کشورهای اسلامی الهامبخش بود، پیروزی اخوان مصر نیز، هرچند نه بدان پایه و پیمانه، اما دست کم در میان طرفداران این جنبش چنان تاثیری به دنبال خواهد داشت.

دلیل حقانیت جنبش

پیروزی اخوان المسلمین در مصر می تواند هم برای بقایای نسل اول اخوانی افغانستان و هم برای نسل دوم آن الهامبخش و نیرو آفرین باشد. جنبشی که پس از هشتاد و اندی سال محرومیت از قدرت، برای نخستین بار در صدر می نشیند و مادر همه یا اکثریت جنبشهای اسلامی دیگر به شمار می رود، به لحاظ نمادین اهمیت خاصی دارد و تاثیرات روانی آن در میان طیفهای هوادارش قابل انکار نیست.

از دید طیف هواداران آن، این پیروزی نشانۀ حقانیت این مسیر تلقی می گردد و دستمایۀ تبلیغاتی مناسبی برای تشویق هم‌ رکابان به افزایش تلاشها خواهد بود.

جریانهای ایدئولوژیک، بر پایۀ نگاه گزینشی به قضایا و فاکتورهای تحول ساز، دیگر عوامل اثرگذار در این پیروزی مانند ناکامیهای دولت دیکتاتوری سابق مصر و نیز رشد طبقۀ تحصیلکرده و بالا رفتن سقف توقعات اقشار شهری و افول نقش منطقه ای مصر در سالیان اخیر و عوامل متعدد دیگری از این قبیل را نادیده انگاشته و صرفا با تاکید بر بعد ایدئولوژیکی قضیه، تلاش خواهند کرد از روی آنچه در مصر اتفاق افتاده است شبیه سازی نمایند.

دارالخلافه اسلامی؟

هواداران اخوان در افغانستان و شماری دیگر از کشورهای اسلامی از این پس به مصر به چشم ام القرایی خواهند نگریست که جنبش مرجع بر آن حکم می راند و نظام مطلوب شان را پیاده می کند.

آنان توقع خواهند داشت که این جنبش خود را در چارچوب منافع ملی مصر خلاصه نکند و بسان دار الخلافۀ اسلامی عمل نماید تا تجسم آن موضع انترناسیونال باشد.

آنان توقع خواهند داشت که تواناییها و امکانات دولت مصر در خدمت رسالت ایدئولوژیک جنبش قرار گیرد. کشتی آرمانگرایی اما با صخره های سخت واقعیتهای سیاسی-اجتماعی برخورد خواهد کرد.

واقعیتهایی از قبیل نقش قدرتمند نظامیان، احزاب و نخبگان مخالف، محدودیتهای مالی و مشکلات اقتصادی مصر، وابستگی آن کشور به کمکهای ایالات متحده و داد و ستد با کشورهای توسعه یافته، اقلیت قبطی مصر و عوامل ریز و درشت دیگری که همۀ اینها دست و پای حکومت جدید را می بندد و توانایی مانور آن را به حد اقل می رساند.

القاعده و سلفی‌ها

ایمن الظواهری، رهبر کنونی القاعده، معتقد است که روش اخوان المسلمین به تشکیل حکومت اسلامی نمی انجامد

همۀ ماجرا به همین جا ختم نمی گردد. برخی دیگر از گروه های مذهبی بنیادگرا که با روش اخوان و بخصوص در زمینۀ تن دادن به سازوکارهای دموکراتیک مخالفند، مانند طالبان و القاعده و هواداران شان، که جهاد مسلحانه را راه حل اساسی مشکلات این جوامع قلمداد می کنند، از این تحول استقبال نمی نمایند.

چندین سال قبل، هنگامی که جنبش اخوان در مصر به آستانۀ هفتاد سالگی پا نهاده بود، ایمن الظواهری، رهبر کنونی القاعده، کتابی بنام "الحصاد المر" در نقد روش اخوان نوشت و در آن تلاش کرد نشان دهد که این شیوه حاصلی در پی ندارد.

این گروه ها از هم اکنون ناخرسندی خود را از پیروزی اخوان در مصر اظهار داشته و معتقدند که تطبیق شریعت از این رهگذر امکانپذیر نیست، و مادامی که این جنبش نتواند به تطبیق شریعت قیام کند، نمی توان پسوند اسلامی به حکومت تحت رهبری آن داد. دست کم بخشی از گروه های سلفی نیز چنین موضعی نسبت به این حکومت خواهند گرفت.

تحولات بلند مدت تر بستگی دارد به نوع عملکرد اخوان از طریق حکومتی که در دست گرفته است. کسانی که با مشکلات سیاسی-اجتماعی مصر آشنایی دارند درک می کنند که نباید توقع تحولات کلانی داشته باشند و دست کم این امر را با احتمال قوی مطرح می نمایند که در بهترین حالت، آنچه خواهد شد با مدینۀ فاضله ای که این جنبش تا کنون نویدش را داده است، فاصلۀ چشمگیری خواهد داشت.

در سالهای آغازین این قرن، که اخوان توانسته بود اقلیت قابل وزنی در پارلمان مصر داشته باشد، این سخن بر زبان شماری از رهبران اصلاح طلب آن مانند عصام العریان مطرح می گردید که در تمام این سالها، راهکار مشخصی برای مشکلات اجتماعی مصر از سوی این جنبش ارائه نشده است.

در صورتی که این وضعیت پس از بدست گرفتن قدرت نیز دوام نماید، هم هوداران آن در افغانستان و هم در بسیاری دیگر از کشورهای اسلامی ناچار به تجدید نظر در همه یا بخشی از این ایدئولوژی خواهند شد و احتمال انشعاب و چند دستگی در درون اصل جنبش در مصر نیز قوت بیشتری خواهد گرفت.

آیا اخوان المسلمین جسارت لازم را دارد

اگر اخوان المسلمین مصر بتواند الگوی اسلامگرایان ترکیه را که موفقترین مدل حکومت داری در کشورهای اسلا

:: بازدید از این مطلب : 197